Dagboek van een nar

Het "Dagboek van een nar" is waar ik als lichtend voorbeeld van de perfecte christen en ideale student schrijf over de fantastische dingen die ik meemaak. Alles in dit dagboek moet hoogst serieus genomen worden, niets van dit alles is bedacht. En ik neem mijzelf zo serieus dat ik nooit stijlvormen als ironie, sarcasme of regelrecht pijnlijk druipend cynisme toepas.

Ik wil het antwoord weten

Kantoor van Lendahand

Tegen het einde van mijn studie liggen er wat keuzes voor me. De grootste is toch wel waar ik mijn loopbaan ga beginnen. Misschien mijn eigen bedrijfje uitbouwen? Of werken bij een IT kantoor? Iets in de financiële wereld? Programmeur bij één of andere webdeveloper.

Als labbekak een paspoort halen

Het paspoort van Daphne en mij is verlopen. Dat betekent dat wij nu, blijkbaar, illegale lastposten en labbekakken in de Nederlandse samenleving zijn. Gelukkig is het eenvoudig op te lossen. Even een nieuw paspoort aanvragen, vlug even bij het gemeentehuis langs. Dan horen we er weer helemaal bij. Kan niet moeilijk zijn toch?

We wisten dat een goede foto belangrijk was. Dus we hebben zo'n fotohokje opgezocht dat "officieel geacrediteerde gedocumenteerde professionele pasfoto's voor serieuze documenten" zou leveren. Zodra ik zat werd in 22 seconden tijd uitleg gegeven

Treinmensen: giebelende HAVO meisjes

Al giebelend kwamen ze de trein binnen. Drie jonge dames van een jaar of 16. Zonder enige hapering werden er dingen gedaan met mobiele telefoons, kleine spiegeltjes, tasjes terwijl er zonder ook maar een schijn van aarzeling doorgesproken werd. Zonder iets, of iemand, ook maar op te merken ploften ze op een vierzits neer tegenover elkaar. De enige persoon die opgemerkt werd was de jongen tegenover me, hij kwijlde iets teveel terwijl hij de dames aankeek. De dames reageerden hierop door elkaar aan te kijken met hoog opgetrokken wenkbrouwen en rollende ogen.

Ben je je mannelijkheid al kwijt?

Mijn halsband

Haha, Dinand, begin je nu ook dik te worden nu je getrouwd bent? Hoe is het met je mannelijkheid, ben je die al kwijt? Zit je al flink onder de plak? Mag je nog iets voor jezelf doen? Heeft je vrouw je al flink onder controle? Jij moet nu zeker elke dag koken? Ben jij nu ook de persoon die de was doet? Wanneer heb je voor het laatst iets leuks gedaan?

Wittebroodsweken en managers in treinen

Krantje in trein

Zo. Nu onze huwelijksreis achter de rug is zijn de wittebroodsweken in volle gang. Wittebroodsweken betekent ongeveer dit: elke keer als ik in de trein naar werk zit te pendelen en iemand witbrood zie eten denk ik: "goh, dat is waar ook, wittebroodsweken". Over treinreizen gesproken. Ik heb een spel bedacht voor in de trein: "spot het Utrecht type". Dat werkt als volgt.

Over onze huwelijksreis

Kijk, een mooie zonsondergang tijdens dat we aan het wandelen doen waren

Oh Oh. Eh. Wij zijn nu een echtpaar. Maar. Ik kan jullie allemaal geruststellen. Ja, wij zijn nu een echtpaar. Maar, nee, wij zijn geen burger-echtpaar. Laat ik dat verschil uitleggen. Soms heb je twee mensen met een bij-elkaar-passende-ring. Dat is een echtpaar. Af en toe heb je ook mensen met een bij-elkaar-passende-ring, maar ook bij-elkaar-passende jack wolfskin jassen, bij-elkaar-passende Gazelle fietsen waarop zij een mandje heeft met boterhammetjes en een flesje wijn en hij voor op het stuur een klemmetje waar een landkaart op zit, en bij-elkaar-passende lowe alpine rugtasjes.

Nachtmerries, ijlen en paniek

Heilige gepureerde bananensirooplollies. Ik ga trouwen komende donderdag. Schele bavianenroedel gezondheidstherapeuten. Dat schijnt de mooiste dag van je leven te zijn. Dat moet ik nog zien. Het is in ieder geval de meest stressvolle dag van je leven. Gloeiende 64 bits processorkernen.

Treinmensen: MBO-tutjes

Station Hengelo. Naast mij gingen ze zitten. Twee leuke dames met een overduidelijk Twentse tongval. Met veel lange o's en a's spraaakuuun ze met elkaar. Één van de twee schuin tegenover mij. Wat mij opviel was haar onopvallendheid. Een net-niet opvallend wit-zwart gestreept shirtje. Met daarover heen een net-niet opvallend jasje. Een prima, maar onopvallende spijkerbroek. Niets dat er uit springt.

Ze spraken met elkaar.

Excelcowboy, #tWitt3rstagaiR en een retepositief verhaal

Wereldkaart uit hout gesneden, want hip

Oké. Ik loop nu zo'n 2 maanden stage bij Lendahand. Waarom houd ik daar mijn grote mond niet over? Wat maakt het zo leuk daar? Hoezo ben ik er zo onnatuurlijk fucking enthousiast over? Wat is het eigenlijk voor bedrijf, überhaubt? Kan ik misschien iets zeggen over de koffie daar? En ten slotte: wat vinden jullie van de stijlvorm om een complete introductie in vraagvorm te schrijven?

Tijd voor een iritant-positieve blog. Mag ook wel eens.

Banaan.

Bazen in Brugge

Vorig jaar waren wij de Bazen in Berlijn. Pak aan, sigaren mee, Berlijn onveilig maken. Beviel ons wel. Of we toen teveel alcohol gedronken hebben? Hangende het onderzoek doen we daarover geen uitspraken. Kortom, dit jaar, aangevuld met Harm, moesten we een volgende stad innemen.

Volg me op twitterDinand Mentink FacebookGoogle+ profielLinkedIn profielVolg deze site via een RSS feed

Als je hieronder je emailadres achterlaat dan ontvang je een berichtje elke keer als ik iets post.

Dcreative, Dinand Mentink | Designs Logos Websites Huisstijlen

Lendahand