Een dag in het leven van een startuphipster

's ochtends gaat de wekker. Dan begin ik met een geniet moment. Slow-life. In rust een kop koffie drinken. Dat betekent handmatig koffiebonen malen en er in alle rust een koffie van zetten. Een echt lekker kopje koffie, dat mag even tijd kosten. Daarna bij het raam staan met een kopje koffie. Nonchalant uitkijkend over de straat, de mensen, het water, het asfalt. Kijken hoe de zon opkomt. In één hand een tablet, om een artikel op de correspondent te lezen.

Lees verder

Bankiers, wachtwoorden en religieuze verwijzingen

In onze speurtocht naar een nieuwe kerk komen Daphne en ik veel, eh, interessante dingen tegen. Twee weken terug waren we ergens waar op het eind van de dienst iedereen vooraan stond in tongen te spreken (shalaboembaka pripri tatata, red) en met vuisten in de lucht ziekten stond weg te jagen. Serieus, dat zal die ziekten leren! "In de naam van Jezus, ga weg, blindheid!" en "In de naam van Jezus, ga weg, stinkvoeten". De week erna waren we ergens anders (gelukkig).

Lees verder

Settlen als startupper in Schiedam

Zo. Ik ben afgestudeerd, mag mezelf ir noemen* en ben nu officieel aan het werk als junior junior. Ik ben actief bij een startup om daar de wereld te verbeteren. Serieus, ik wil niet arrogant doen, maar wij gaan echt het verschil maken. Toegegeven, als je niet beter zou weten zou je denken dat ik elke dag op een kantoor zit te tekstverwerken. Maar heus, wereldverbeteraars, dat zijn we.

Lees verder

Requiem voor een burger

Tijd voor weemoed, melancholie ende treurnis. Ellende, doffe ellende, louter groot verdriet. Hoezo? Het is toch groot feest omdat ik mijn opleiding heb afgerond? Nou, het behaalde papiertje geeft niet alleen vrijheid, het brengt ook afscheid. De laatste tentamens zijn gehaald, de laatste verslagen ingeleverd, het laatste groepswerk afgerond. Maar aan de bar staan uitrekenen hoe je met 2 stukken aluminiumfolie een wifi verbinding opzet bij het Rutbeek is ook voorbij.

Lees verder

Verhuizen is leuk joh

We zijn aan het klussen en verhuizen. Ongerelateerd: AAAAAAAAAHG #$%&@!! Oké. Rust. We zijn dus aan het verhuizen. Voor wie het gemist had, wat knap is want ik houd er mijn mond niet over: vanaf 1 oktober ga ik bij Lendahand werken (https://dinandmentink.com/2015/07/16/ik-wil-het-antwoord-weten) en daarom gaan we in een huisje in Schiedam wonen.

Lees verder

Treinmensen: pensionado's

Zij had een gebruinde huid, tikkeltje overgewicht, luchtig zittende kleding en een grote zonnebril op haar kortgeknipte kapsel. Hij had ook een gebruinde huid, pretoogjes, zo'n korte broek met zakken aan de zijkant, een sportief rugtasje en een petje. Beidde zullen ze zo'n 60 geweest zijn. Zodra ze zaten begon hij op een tablet te spelen en zij begon te kletsen terwijl hij af en toe bevestigend humde.

Lees verder

Echtpaar op vakantie

Zodra je getrouwd bent ben je een burgerechtpaar. Mijn theorie is altijd dat je dan in staat bent om zonder problemen een dagje weg te doen, naar het park te gaan, of een vakantie te houden. Burgerechtparen kunnen gewoon inpakken en wegwezen. Hoe moeilijk kan het zijn? Je hebt op elke vakantie zo'n beetje dezelfde spullen nodig, die gooi je in een tas, je stapt op de fiets of in de auto, je zet je tentje op en je bent weg. Appeltje eitje.

Lees verder

Ik wil het antwoord weten

Tegen het einde van mijn studie liggen er wat keuzes voor me. De grootste is toch wel waar ik mijn loopbaan ga beginnen. Misschien mijn eigen bedrijfje uitbouwen? Of werken bij een IT kantoor? Iets in de financiële wereld? Programmeur bij één of andere webdeveloper.

Lees verder

Als labbekak een paspoort halen

Het paspoort van Daphne en mij is verlopen. Dat betekent dat wij nu, blijkbaar, illegale lastposten en labbekakken in de Nederlandse samenleving zijn. Gelukkig is het eenvoudig op te lossen. Even een nieuw paspoort aanvragen, vlug even bij het gemeentehuis langs. Dan horen we er weer helemaal bij. Kan niet moeilijk zijn toch? We wisten dat een goede foto belangrijk was. Dus we hebben zo'n fotohokje opgezocht dat "officieel geacrediteerde gedocumenteerde professionele pasfoto's voor serieuze documenten" zou leveren. Zodra ik zat werd in 22 seconden tijd uitleg gegeven

Lees verder

Treinmensen: giebelende HAVO meisjes

Al giebelend kwamen ze de trein binnen. Drie jonge dames van een jaar of 16. Zonder enige hapering werden er dingen gedaan met mobiele telefoons, kleine spiegeltjes, tasjes terwijl er zonder ook maar een schijn van aarzeling doorgesproken werd. Zonder iets, of iemand, ook maar op te merken ploften ze op een vierzits neer tegenover elkaar. De enige persoon die opgemerkt werd was de jongen tegenover me, hij kwijlde iets teveel terwijl hij de dames aankeek. De dames reageerden hierop door elkaar aan te kijken met hoog opgetrokken wenkbrouwen en rollende ogen.

Lees verder

Ben je je mannelijkheid al kwijt?

Haha, Dinand, begin je nu ook dik te worden nu je getrouwd bent? Hoe is het met je mannelijkheid, ben je die al kwijt? Zit je al flink onder de plak? Mag je nog iets voor jezelf doen? Heeft je vrouw je al flink onder controle? Jij moet nu zeker elke dag koken? Ben jij nu ook de persoon die de was doet? Wanneer heb je voor het laatst iets leuks gedaan?

Lees verder

Wittebroodsweken en managers in treinen

Zo. Nu onze huwelijksreis achter de rug is zijn de wittebroodsweken in volle gang. Wittebroodsweken betekent ongeveer dit: elke keer als ik in de trein naar werk zit te pendelen en iemand witbrood zie eten denk ik: "goh, dat is waar ook, wittebroodsweken". Over treinreizen gesproken. Ik heb een spel bedacht voor in de trein: "spot het Utrecht type". Dat werkt als volgt.

Lees verder

Over onze huwelijksreis

Oh Oh. Eh. Wij zijn nu een echtpaar. Maar. Ik kan jullie allemaal geruststellen. Ja, wij zijn nu een echtpaar. Maar, nee, wij zijn geen burger-echtpaar. Laat ik dat verschil uitleggen. Soms heb je twee mensen met een bij-elkaar-passende-ring. Dat is een echtpaar. Af en toe heb je ook mensen met een bij-elkaar-passende-ring, maar ook bij-elkaar-passende jack wolfskin jassen, bij-elkaar-passende Gazelle fietsen waarop zij een mandje heeft met boterhammetjes en een flesje wijn en hij voor op het stuur een klemmetje waar een landkaart op zit, en bij-elkaar-passende lowe alpine rugtasjes.

Lees verder

Nachtmerries, ijlen en paniek

Heilige gepureerde bananensirooplollies. Ik ga trouwen komende donderdag. Schele bavianenroedel gezondheidstherapeuten. Dat schijnt de mooiste dag van je leven te zijn. Dat moet ik nog zien. Het is in ieder geval de meest stressvolle dag van je leven. Gloeiende 64 bits processorkernen.

Lees verder

Treinmensen: MBO-tutjes

Station Hengelo. Naast mij gingen ze zitten. Twee leuke dames met een overduidelijk Twentse tongval. Met veel lange o's en a's spraaakuuun ze met elkaar. Één van de twee schuin tegenover mij. Wat mij opviel was haar onopvallendheid. Een net-niet opvallend wit-zwart gestreept shirtje. Met daarover heen een net-niet opvallend jasje. Een prima, maar onopvallende spijkerbroek. Niets dat er uit springt. Ze spraken met elkaar.

Lees verder