Toekomstdromen

Tijd voor een serieus stuk. Om een keer uit te schrijven op welke manier ik de afgelopen tijd van gedachten aan het veranderen ben. Er is ooit een tijd geweest, enkele jaren geleden dat ik "echt christelijk" wilde leven. Waarmee ik bedoelde (onbewust) dat ik werk zou hebben in één of andere christelijke organisatie. Of tenminste bij een non-profit-wereldverbeteringsclub. Want ja, als je zo'n oprechte christen bent dan wil je iets doen met je leven wat goed is, ofzo. En dat kan natuurlijk alleen bij een christelijke organisatie. Dat was zo'n beetje mijn gedachtegang.

Nu is dat al lang niet meer, ik ben er de afgelopen jaren achter gekomen dat ik veel meer passie heb voor ondernemerschap en de financiële wereld. Maar de passie voor ontwikkelingswerk is ook gebleven. Waar laat mij dat?

Microkredieten is het antwoord. Niet per sé het antwoord op het armoede probleem in de wereld (hoewel een erg goed antwoord, maar ontwikkelingswerk is complex en hét antwoord bestaat niet). Maar het antwoord op waar ik voor wil gaan. Microkredieten zijn een ontzettend mooie manier van ontwikkelingshulp geven. Allereerst gaat het geld direct naar daar waar het nodig is, een persoon die er iets mee doet. Niet van land naar land, dus twee keer door ambtenarencorruptie heen, maar naar een persoon die het nodig heeft. Daarnaast, doordat microkrediet (microlening is feitelijk het goede woord) een lening is creeërt het niet een positie van afhankelijkheid. Waardoor er een enorme incentive is om iets te doen met de gegeven mogelijkheden. Kortom, microkrediet geeft mogelijkheden en incentive aan mensen om hun eigen levensstandaard te verbeteren.

Ik vind dit gaaf omdat het hier om ondernemers gaat, mensen die vervolgens ook weer banen creeëren voor anderen. En ik vind ondernemerschap uberhaubt mooi, ik geniet daar enorm van.

Mocht je meer willen weten over microkrediet kijk dan eens bij Kiva. Het is via Kiva mogelijk om als particulier rechtstreeks te investeren in een andere particulier in een ontwikkelingsland. Geweldig toch?

Waar laat dit mij de komende jaren? Ik zie grofweg twee mogelijkheden: huisje, boompje, beestje in Nederland waarbij ik mijn webontwerp praktijken verder uitbouw, of in de verschrikkelijk intrigerende financiële wereld verzeild raak. Met zo'n enorm kast van een huis, waar dan wel elke zondag de jeugd van de kerk kan samenkomen en na afloop in het zwembad springen. De enige vraag is dan nog "binnenbad of buitenbad?". Nou ja, de andere optie is ergens lokaal in een ontwikkelingsland, helpen met het toewijzen van leningen en de bijbehorende ondersteuning en training. Als ik ooit de mogelijkheid krijg om met een kleine rugzak naar Afrika te trekken om daar lokaal ondernemers te ondersteunen, nou ja, dan staat die rugzak al klaar. We zullen zien.

Oh, nog één dingetje. Waar ik ook laat vallen "microkrediet" is de reactie daarop altijd "deed Maxima daar niet iets mee?". Blugh. Mensen die niets weten van microkrediet weten wel dat Maxima er iets mee doet en dat dat goed is. Dus waar onze koninklijke hoogheid probeert om Microkrediet te promoten is het onderhand Microkrediet dat Maxima promoot. Geeft te denken.


Terug naar Dagboek van een Nar

Plaats een reactie

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Notificaties

Schrijf je in voor de email notificaties en ontvang een berichtje elke keer als er iets nieuws op dinandmentink.com staat.

Volgend artikel

De ouwe bazen kerk. Of: mijn ideale kerk

Afgelopen kring was door Wendy voorbereid. Het was dus, yugh, zo heerlijk onderwijskundig verantwoord. Blegh. Nadat we allemaal kleurpotloden gekregen hadden lagen we met een werkje op de grond om "jeej, dingen te leren". Nou ja, alle gekheid op een stokje. Feitelijk had ze alleen zo'n invulvel, en we hadden het dus over "de ideale kerk". Of in onze termen "de ouwe bazen kerk". Een aantal conclusies die we al vrij snel deden: