Extroverten zijn ook zielig hoor!

Goed. Iets dat mij de laatste tijd opvalt is dat er steeds meer aandacht komt voor de introverte medemens. Het is ineens cool om stil ergens te zitten genieten, zonder herrie. En toen we vorig weekend wegwaren met NSE moest er een stil hoekje zijn waar het rustig moest zijn. Fijn. Genieten. Heerlijk. Want, zo is de gedachtegang, introverten krijgen geen energie van gezelligheid en dus moeten we meer ongezellige plaatsen creeëren.

Nu, dat is natuurlijk een tikkeltje overdreven. Maar het valt me oprecht op dat introvert zijn ineens hip is. Want het zijn de underdogs, de pijnlijke minderheid die het maar zwaar te verduren heeft. Daar zou ik graag een kanttekening bij willen plaatsen.

Een introvert komt tot rust en bouwt energie op, door in zijn eentje te zitten. Zet echter een kamer vol met drukke mensen die door elkaar heenpraten, allemaal aandacht trekken, zet een lasershow aan en laat er labradors rondlopen met belletjes aan hun voeten, dan heb je een locatie waar een extrovert even tot rust kan komen. Even helemaal tot jezelf, even helemaal zen. Kijk, dat is nu waarom introverten helemaal niet zo moeten zeuren over een keer een lange avond of over veel drukte. Want om tot rust te komen hoeven ze enkel in een hoekje te gaan zitten. En wat moet Dinand doen om tot rust te komen?! 30 man op één tijd in één ruimte proppen en ergens twee labradors vandaan halen. De logistieke problemen zijn ontelbaar. Het is als extrovert eindeloos ingewikkeld om even een rustmoment te beleven.

Stel u het volgende voor: de drie druktste mensen op een kringhuis (groep saaie christenen die bij elkaar komen om statenvertalingen te lezen, red) staan op enig moment op een rijtje. Vanuit het publiek klinkt de opmerking: "zien jullie wel hoeveel introverten hier zijn. Zouden jullie hiervan akte willen nemen en in het vervolg thuis eten". En dat vind ik zo gemeen. Een introvert kan thuis op zijn kamer wel energie krijgen, maar er is maar één regelmatig rustpunt dat ik heb om tot rust te komen elke twee weken en dat is de beestenbende die we kring noemen. Waar we met 30 man proberen samen te eten, door elkaar heen praten en chaos beleven.

Daarom roep ik alle e'tjes op. Laat u niet aan de kant zetten. Zeg gewoon wat je vind. Meerdere keren. Hard. Door elkaar heen. Wij laten ons niet stil krijgen! 

Extroverten alle landen verenigt u! Revolutie!


Terug naar Dagboek van een nar

Plaats een reactie

Notificaties

Schrijf je in voor de email notificaties en ontvang een berichtje elke keer als er iets nieuws op dinandmentink.com staat.

Volgend artikel

Als amish-cowboy bij het kampvuur zitten

Kampvuren zijn bijzonder. Het grootste deel van de tijd gebeurd er niets, af en toe zegt iemand iets en de rest van de tijd roken we sigaren en drinken we zware alcohol. En toch is het altijd chill. Afgelopen weekend was het Navigators Najaarsweekend en ook daar was een goed kampvuur