Kijk ons cultureel naar de Doelen gaan

Samen met Daphne avondje naar de doelen. Voor een klassiek concert. Blijkt toch moeilijk te zijn. Etiquette waar je geacht wordt aan te houden. Uur vantevoren al ruzie met Daphne. Vond het onacceptabel om in een spijkerbroek plus hoodie naar het concertgebouw te gaan. Dat snap ik niet. Ik ga daar toch heen voor de muziek, niet om sjans te hebben met één van de 45+ dames die daar rondloopt? Daarna het eten. Hadden niet zo lang en waren in het centrum van Rotterdam. Goed, even eten halen bij de burgerking dacht ik zo. Bleek ook niet de bedoeling.

Samen met Daphne avondje naar de doelen. Voor een klassiek concert. Blijkt toch moeilijk te zijn. Etiquette waar je geacht wordt aan te houden. Uur vantevoren al ruzie met Daphne. Vond het onacceptabel om in een spijkerbroek plus hoodie naar het concertgebouw te gaan. Dat snap ik niet. Ik ga daar toch heen voor de muziek, niet om sjans te hebben met één van de 45+ dames die daar rondloopt?

Daarna het eten. Hadden niet zo lang en waren in het centrum van Rotterdam. Goed, even eten halen bij de burgerking dacht ik zo. Bleek ook niet de bedoeling.

"Maar. We zijn in het centrum van Rotterdam," begon ik, met enig onbegrip in mijn stem.
"Ja."
"En we hebben honger."
"Ja."
"En haast," mijn onbegrip begon toe te nemen.
"Ja."
"Maar we gaan niet naar de burgerking om eten te halen?"
"Nee."
"Maar dat is toch extreem logisch?"

Nou ja. Tegenover deze opeenstapeling van brute logica en volledig rationele overwegingen had Daphne toch een reden om niet bij de burgerking patat weg te werken voor we naar een concert gingen.
"Maar. Maar. Wat moeten al die mensen dan wel niet van ons denken?"
"Aha! Dus je geeft toe dat de rest van de concertgebouw bezoekers wél bij de burgerking zit te eten!"

Ja. Daar had ik toch een punt vond ik zo.

Goed. Vervolgens de uitvoering zelf. Hoe moeilijk kan het zijn? We luisterden naar een stuk van Mendelssohn.
"Daphne, wist je dat Mendelssohn dit stuk gecomponeerd heeft nadat hij geïnspireerd was door een grot in het schotse landschap?"
Een leuke trivia om de delen, leek me zo. Daphne was het daar niet mee eens en keek me geïriteerd aan.
"Wist je dat je het verschil tussen de ruwe zee en de schoonheid van de grot van binnen in het muziek stuk kan horen?"
Waarna Daphne me echt overduidelijk boos aan keek. En er een mevrouw naast me heel hard sisgeluiden begon te maken.

Beetje die leuke trivia lopen verstoren. Cultuurbarbaren.

Even verderop begon er een mevrouw een kwartier te kuchen. Echt, iritant. En dan met keelsnoepjes met krakende papiertjes rommelen. Dodelijk. Je probeert te communiceren dat het iritant is door steeds nadrukkelijker haar aan te kijken. En elke keer heel abrubt haar kant op te kijken wanneer er weer een kraak hoorbaar is. Kwam niet over.

Dat vind ik zo iritant. Met keelsnoepjes spelen mag blijkbaar wel, maar interessante trivia delen niet. Wat Daphne mij tijdens de koffiepauze probeerde uit te leggen.

Tijdens de koffiepauze deden we overigens nog een ontdekking. Het is niet mogelijk om met pin te betalen in een concertgebouw. Je moet dus cash meenemen, dat is toch een stukje ervaring die je moet opbouwen voordat je echt een beetje volleerd concertbezoeker bent. Dus terwijl de 45+ meute gezellig keuvelend hun koffie stond weg te lurken en de electronische borden onderhand panisch "NOG 22 MINUTEN!!!!" aangaven moesten wij op zoek naar cash. Daphne en ik liepen, in onze zoektocht, een grote, lege, marmeren trap af, naar een grote, lege, marmeren ontvangsthal alwaar één flappentapper zou moeten staan. Terwijl onze voetstappen door de lege ruimte galmden zochten wij in een enorme ontvangsthal naar een duister hoekje waar het mogelijk was om te pinnen. Was ook één ander jong stel, die ook zo stom waren geweest geen cash mee te nemen. Samen met hen deden we, onder toeziend oog van een klein battaljon 45+ers, die vanaf de eerste verdieping toekeken, de wij-hebben-geen-cash walk-of-shame.

Zo'n concert bezoeken is toch nog niet zo makkelijk als het lijkt.

Volgende maandag, lunch, weekendverhalen. Collega's vonden het toch wat vreemd, het bezoeken van een klassieke uitvoering. Saai, oninteressant, val je bij in slaap. Compleet onbegrip. Dus ze hebben hier een philharmonisch orkest hebben dat bij de top van Nederland hoort, in een schitterend concertgebouw, maar Rotterdammers lopen massaal uit voor Feyenoord. Dat snap ik dan weer niet.

Hoe dan ook. Wij zijn naar de doelen geweest, dus we hebben onze "kijk we zijn heus wel cultureel punten" wel verdiend. Na afloop beetje opscheppen tegen collegae. Volgende week gaan we gewoon weer naar de bios voor een blockbustert hoor.

Reacties

Plaats een reactie

Dirk

  • May 18, 2018 22:04:30

Volgende stap cultureel verantwoord toneel? In die fase zit ik tegenwoordig (met dank aan mijn wederhelft)

Anonymous

  • May 18, 2018 22:04:30

Fijn te lezen dat jullie je zo op nivo vermaken xx

Notificaties

Schrijf je in voor de email notificaties en ontvang een berichtje elke keer als er iets nieuws op dinandmentink.com staat.