Valentijnsdag: the aftermath

Valentijnsdag is een rare dag. Het is een dag waarvan werkelijkwaar ie-der-een zegt "ja, ik heb niet zoveel met valentijnsdag". Toch? Ik loop nu zo'n 27 jaar op deze aarde rond, waarvan ik me er toch zeker 2 kan herinneren. En in die tijd heb ik, verbeter me als ik het fout heb, nog nooit iemand horen zeggen "Valentijn, ja, dat vind ik nu altijd echt super leuk. Dat je dan kado's voor elkaar moet kopen en dan super romantisch doen". Dat zegt niemand. Niemand!

Valentijnsdag is een rare dag. Het is een dag waarvan werkelijkwaar ie-der-een zegt "ja, ik heb niet zoveel met valentijnsdag". Toch? Ik loop nu zo'n 27 jaar op deze aarde rond, waarvan ik me er toch zeker 2 kan herinneren. En in die tijd heb ik, verbeter me als ik het fout heb, nog nooit iemand horen zeggen "Valentijn, ja, dat vind ik nu altijd echt super leuk. Dat je dan kado's voor elkaar moet kopen en dan super romantisch doen". Dat zegt niemand. Niemand!

Anyway. Ik heb dus niet zoveel met valentijn. Maar goed, ik dacht, ik doe eens gek. Ik had dus 2 maand vantevoren een leuk kleinigheidje gekocht voor Daphne. Gewoon, omdat ik een schat ben. Uit mezelf. Zo ben ik. Op een goede dag viel er dus een pakje in de bus.

"Wat is dat?"
"Zeg ik niet."
"Ah toe, doe niet zo flauw."
"Nee, zeg ik niet."
"Waarom niet?"
"Is een kadootje voor valentijn."
"Nou, ik wil het nú hebben."
"Maar het is een kadootje voor valentijn!"
"Maakt me niets uit, ik wil het nu hebben."
"Nou oke, hier heb je je kado, maar dan wil ik niets meer horen over een valentijnskado."
"Is goed lieverd."

Alright. Ik heb Daphne een kleinigheidje gegeven. Nu alvast. Dat scheelt me vast een hoop gezeur met valentijn. Daar ben ik mooi vanaf. Ik dacht hier nog twee seconden over na en besloot om toch maar een reep chocola te halen, voor de zekerheid. Op het station, onderweg naar huis. Lekker romantisch. Voor de zekerheid, je weet maar nooit.

Anyway, ik heb Daphne een kado gegeven. Laat ik vriendelijk zijn en haar een paar hints geven over welk kado ik wil. Dat lijkt me redelijk. Subtiele hints, moet genoeg zijn, vrouwen snappen hints altijd. Dus af en toe liet ik iets vallen

Hee lief. Ik denk dat ik graag een goede bluetooth koptelefoon zou willen.

of

Hmm. Deze koptelefoon is 800 euro, dat is wel heel duur, maar ik heb hier ook een goede voor 200 euro. Dat valt dus best wel mee.

of

Zo, die koptelefoon van nog geen 200 euro, dat zou wel een leuk kadootje zijn zeg.

Uiteindelijk was het valentijn. Compleet vergeten om een reep chocola te halen. Heb er niets over gehoord, daar ben ik volgens mij goed mee weggekomen.

Ik heb overigens nooit die koptelefoon gekregen. Uiteindelijk heb ik die zelf maar gekocht. Ik wil nooit meer iets horen over het begrijpen van subtiele hints.

Reacties

Plaats een reactie

Email lijst

Schrijf je in voor de email lijst en ontvang een berichtje elke keer als er iets nieuws op dinandmentink.com staat.