Dagboek van een nar

Het "Dagboek van een nar" is waar ik als lichtend voorbeeld van de perfecte christen en ideale student schrijf over de fantastische dingen die ik meemaak. Alles in dit dagboek moet hoogst serieus genomen worden, niets van dit alles is bedacht. En ik neem mijzelf zo serieus dat ik nooit stijlvormen als ironie, sarcasme of regelrecht pijnlijk druipend cynisme toepas.

Over Aziatisch voedsel en gebruiken

Was het niet George Clooney die zei dat je het beste met een aziaat kunt vliegen? Of achter een aziaat in de rij staan bij het vliegveld? Zoiets. Ik ga deze blog een paar kanttekeningen plaatsen bij deze breed geaccepteerde wijsheid. Afgelopen week vloog ik voor Lendahand met Koen naar Indonesië. We zouden daar spreken met een mogelijke partij via wie we leningen kunnen aanbieden in Indonesië. Zaterdag pakte ik mijn spullen in, aan de hand van een goed lijstje. Dit keer zou ik op mijn trip NIETS vergeten.

IT-Cowboy in Indonesië

Enkele weken geleden keerde ik terug van een bruut wilde brommervakantie naar Slot Loevenstein, een mooi moment om te reflecteren op een half jaar werken bij Lendahand. Een halfjaar geleden schreef ik een veel te positief uber extreem energieke bruut idealistisch naieve powerblog over hoe hemels het zou zijn om te werken bij een sociale startup. Halfjaar later. Een paar conclusies:

Over whiteboards ophangen

Tijd voor een kort blogje. Enkele weken geleden hadden we een typisch studentenmoment bij Lendahand. Zo'n moment waarbij er een ridicuul voorstel word gedaan, waar net iets te pijnlijk lang nog over doorgesproken word.
"Huh huh huh, weet je wat lachen zou zijn, als we 8 whiteboards zouden kopen en daar een hele muur mee vol behangen", zei een collega
"Oh, jah, en dan doen we DIE muur ook, ghe ghe ghe", een andere collega

Het opvoeden van je echtgenoot

Dit dagboek stuk type ik terwijl ik in de trein zit richting een huwelijk. Daphne en ik waren twee weken terug ook een jaar getrouwd. Dus daar schenk je even wat aandacht aan. Even een kleinigheidje, een simpel presentje. Dat hoort. Zaterdagavond samen op bank, we hadden beidde gedacht aan onze huwelijksdag.

De emailhorror van autoreplies

Het strand waar ik lag terwijl deze ramp zich voltrok

Het begon allemaal met een eenvoudige gedachte. "Ik ben twee weken weg, laat ik een auto-reply instellen". Ik heb niet kunnen voorzien dat dit enkele overbelaste servers, een handvol gefrustreerde collega's en een imminente wereldoorlog zou veroorzaken. Laat ik bij het begin beginnen.

De transformatie is begonnen, ik ben bang

Twee brommers en een tentje

Mijn hemel, ik begin me nu toch wel een beetje zorgen te maken. Daphne en ik zouden een weekje met de brommertjes op vakantie gaan. Eventjes er tussenuit op een wat alternatieve vakantie. In meerdere opzichten ben ik geschrokken van hoe dat ging. Ik zal een overzicht geven.

Vroeger zou het als volgt zijn gegaan:

Over hippe brommers en trage belastingdiensten

Goed. Sinds oktober ben ik dus wel echt full on burger. En dat betekent dat ik afgelopen tijd, voor het eerst, serieus belastingaangifte moest doen. Deze week ontving ik van de belastingdienst post. Toch vreemd, al maandenlang word er geposterd "we sturen geen brieven meer!1!". In plaats van brieven krijg je nu van de belastingdienst post in een "persoonlijke inbox". Dat is zo'n beetje hetzelfde als email, maar dan dat je er apart voor moet inloggen met een randomreader.

Kijk ons cultureel naar de Doelen gaan

Samen met Daphne avondje naar de doelen. Voor een klassiek concert. Blijkt toch moeilijk te zijn. Etiquette waar je geacht wordt aan te houden. Uur vantevoren al ruzie met Daphne. Vond het onacceptabel om in een spijkerbroek plus hoodie naar het concertgebouw te gaan. Dat snap ik niet. Ik ga daar toch heen voor de muziek, niet om sjans te hebben met één van de 45+ dames die daar rondloopt?

Daarna het eten. Hadden niet zo lang en waren in het centrum van Rotterdam. Goed, even eten halen bij de burgerking dacht ik zo. Bleek ook niet de bedoeling.

Bordspellen spelen met nerds

Het spelen van bordspellen met een groep enorme nerds blijkt een nadeel te hebben. En dan heb ik het nog niet eens over de obvious nadelen. Zoals rare grappen, oorverdovende stilte als er een vrouw binnenkomt lopen en het uitdrukken van het spel als een serie subroutines en standaardfuncties. "Letters from whitechapel is een subklasse van de coöperatieve spellen waarbij de community het tegen een gamemaster slash het bord opneemt, de moeilijkheid is een functie van specifieke startcondities en de ervaring van de speler die als 'tegenspeler' wordt aangewezen".

Een boekenkast vol badeenden

Zo. Paps heeft de beloofde boekenkasten afgeleverd. Die zou hij nog maken voor ons trouwen. Dus we kunnen de laatste paar dozen met boeken uitpakken en kasten inruimen, leuk klusje voor op een zondagavond. Bleek dat we aan een complete wand met boekenkasten (thanks pap) toch wat veel hebben. Om het geheel op te vullen hebben we overal maar wat willekeurige dingen tussen gezet. Dat waren vooral veel badeenden.

Volg me op twitterDinand Mentink FacebookGoogle+ profielLinkedIn profielVolg deze site via een RSS feed

Dcreative, Dinand Mentink | Designs Logos Websites Huisstijlen