Dagboek van een nar

Het "Dagboek van een nar" is waar ik als lichtend voorbeeld van de perfecte christen en ideale student schrijf over de fantastische dingen die ik meemaak. Alles in dit dagboek moet hoogst serieus genomen worden, niets van dit alles is bedacht. En ik neem mijzelf zo serieus dat ik nooit stijlvormen als ironie, sarcasme of regelrecht pijnlijk druipend cynisme toepas.

Outdoor actie, postorderen en snoeihard nerden

Afgelopen weekend zo'n heerlijk weekend gehad met alleen maar leuke dingen. Laat ik een paar observaties op een rij zetten.

Allereerst vrijdagavond met Alex naar de European Outdoor Film Tour geweest. Dat is een evenement waar je heen gaat en dan in 3 uur tijd 7 (korte een langere) films voor je bakkes krijgt die allemaal gaan over buitensport en avontuur. Voorbij kwamen skiën in Georgië, mountainbiken in Noorwegen, cajakken, canoën in Ecuador en kitesurfen op de ijsvlaktes van Groenland. Ik zal een aantal van de gedachtes die zo door me heen schoten even op een rij zetten

Vandaag waren we op tijd voor de kerk

Echt, hoe we het ook altijd voor elkaar krijgen. Daphne en ik hebben een kerk gevonden waar we nu semi-regelmatig langshoppen. Wat goed is, zowel voor onze sociale contacten als waardevolle input voor dit dagboek. Ze beginnen om negen uur dertig in de ochtend (tuig), maar we zijn net terug van vakantie, we zijn uitgerust en dat betekent dat we daar nét op tijd kunnen zijn als we het koffiezetapparaat de dag vantevoren instellen en rechtstreeks uit bed een plens caffeïne in onze bakkes knallen.

USA Roadtrip, enkele observaties

Goed. Wij zijn dus met de familie op een roadtrip door de USA (Florida momenteel). Ik plaats nog wel een blog met de maffe dingen die mij zo opvallen aan het reisgezelschap. Maar laat ik eens beginnen met een paar observaties die ik hier in de states doe.

Vakantie, USA, tijdzones, hoofdpijn

Wij gaan dus met het hele gezin op vakantie. Paps, mams, broertje, zusje, Dinand en Daphne. Laatste keer dat wij samen op vakantie waren dat is denk ik toch al gauw zo'n 10 jaar geleden. Heb er eigenlijk wel zin in. We gaan met z'n allen een road-trip maken in een camper (zo'n grote) van Florida naar New York. 3 volle weken door de USA heen touren. Nu het nog kan.

Nou, niet meteen overdrijven en bang worden. Als je zo het nieuws volgt dan heb je misschien wel het idee dat er heel veel nare mensen in de states wonen. En we doen gewoon heel erg ons best om die niet tegen te komen.

Meetups zijn net kerken

Afgelopen tijd ben ik een paar keer naar een programmeer "meetup" geweest. Vroeger zou je dat een bijeenkomst noemen, maar ja, als er een Amerikaans platform is met de naam waarop je makkelijk zo'n bijeenkomst kunt promoten vervalt dat toch al snel tot het volgende Engelse leenwoord. Anyhow, ik bezoek de afgelopen tijd dus nogal eens zo'n meetup en het leek me niet meer dan gepast daar eens een schrijfsel aan te wijden. Zo ben ik dan ook wel weer. U kent me.

Ik ben niet verstrooid!

Daphne vind soms dat ik een een verstrooide professor ben. Dat ik wat warrig over kan komen. Ikzelf vind dat niet. Waar zij denkt dat ik warrig ben komt dat gewoon door onduidelijke communicatie. Laat ik een voorbeeld van die communicatie geven:

Valentijnsdag: the aftermath

Valentijnsdag is een rare dag. Het is een dag waarvan werkelijkwaar ie-der-een zegt "ja, ik heb niet zoveel met valentijnsdag". Toch? Ik loop nu zo'n 27 jaar op deze aarde rond, waarvan ik me er toch zeker 2 kan herinneren. En in die tijd heb ik, verbeter me als ik het fout heb, nog nooit iemand horen zeggen "Valentijn, ja, dat vind ik nu altijd echt super leuk. Dat je dan kado's voor elkaar moet kopen en dan super romantisch doen". Dat zegt niemand. Niemand!

De kerstbomeninschatting die er naast zat

Zo. Nu we allemaal weer een beetje uitgenuchterd het nieuwe jaar ingedoken zijn leek het me een mooi moment om nog eens wat te schrijven over afgelopen kerst. Laat ik beginnen met de kerstbomencrisis van 2016.

Poep in je koelkast

Stel het je voor. Wij, als getrouwd stel. Allebei achter een eigen bureau. Ze staan tegen elkaar aan, dus we zouden elkaar aan kunnen kijken. Als er niet een battaljon beeldschermen tussen zou staan. Ik achter mijn bureau, zij achter haar bureau. Beetje werken, af en toe zeggen we wat. Redelijk degelijk nietszeggende dinsdagavond.

Totdat.

"Ze hebben dus dat onderzoekspakketje opgestuurd", terwijl zij op haar toetsenbord aan het rommelen is.

Volleerd burger, het went

Ik moet zeggen dat het volledig burger zijn wel snel went. Eerst schrik je nog dat je ineens capabel bent om dingen te doen, maar vervolgens wen je er aan en reken je er op. Laat ik daar een voorbeeld van geven. Vorige week ging ik met Daphne een weekje op vakantie. Dat betekende dat wij op zaterdag alles netjes inpakten en op zondag weg konden rijden. Zondagochtend rond een uur of 9 pakten wij onze 3 tassen die in de hal klaar stonden op, plaatsten deze precies in de kofferbak.

Volg me op twitterDinand Mentink FacebookGoogle+ profielLinkedIn profielVolg deze site via een RSS feed

Dcreative, Dinand Mentink | Designs Logos Websites Huisstijlen

Als je hieronder je emailadres achterlaat dan ontvang je een berichtje elke keer als ik iets post.