Dagboek van een nar

Het "Dagboek van een nar" is waar ik als lichtend voorbeeld van de perfecte christen en ideale student schrijf over de fantastische dingen die ik meemaak. Alles in dit dagboek moet hoogst serieus genomen worden, niets van dit alles is bedacht. En ik neem mijzelf zo serieus dat ik nooit stijlvormen als ironie, sarcasme of regelrecht pijnlijk druipend cynisme toepas.

Over hippe brommers en trage belastingdiensten

Goed. Sinds oktober ben ik dus wel echt full on burger. En dat betekent dat ik afgelopen tijd, voor het eerst, serieus belastingaangifte moest doen. Deze week ontving ik van de belastingdienst post. Toch vreemd, al maandenlang word er geposterd "we sturen geen brieven meer!1!". In plaats van brieven krijg je nu van de belastingdienst post in een "persoonlijke inbox". Dat is zo'n beetje hetzelfde als email, maar dan dat je er apart voor moet inloggen met een randomreader.

Kijk ons cultureel naar de Doelen gaan

Samen met Daphne avondje naar de doelen. Voor een klassiek concert. Blijkt toch moeilijk te zijn. Etiquette waar je geacht wordt aan te houden. Uur vantevoren al ruzie met Daphne. Vond het onacceptabel om in een spijkerbroek plus hoodie naar het concertgebouw te gaan. Dat snap ik niet. Ik ga daar toch heen voor de muziek, niet om sjans te hebben met één van de 45+ dames die daar rondloopt?

Daarna het eten. Hadden niet zo lang en waren in het centrum van Rotterdam. Goed, even eten halen bij de burgerking dacht ik zo. Bleek ook niet de bedoeling.

Bordspellen spelen met nerds

Het spelen van bordspellen met een groep enorme nerds blijkt een nadeel te hebben. En dan heb ik het nog niet eens over de obvious nadelen. Zoals rare grappen, oorverdovende stilte als er een vrouw binnenkomt lopen en het uitdrukken van het spel als een serie subroutines en standaardfuncties. "Letters from whitechapel is een subklasse van de coöperatieve spellen waarbij de community het tegen een gamemaster slash het bord opneemt, de moeilijkheid is een functie van specifieke startcondities en de ervaring van de speler die als 'tegenspeler' wordt aangewezen".

Een boekenkast vol badeenden

Zo. Paps heeft de beloofde boekenkasten afgeleverd. Die zou hij nog maken voor ons trouwen. Dus we kunnen de laatste paar dozen met boeken uitpakken en kasten inruimen, leuk klusje voor op een zondagavond. Bleek dat we aan een complete wand met boekenkasten (thanks pap) toch wat veel hebben. Om het geheel op te vullen hebben we overal maar wat willekeurige dingen tussen gezet. Dat waren vooral veel badeenden.

Alles moet nieuw !!1! En quantum-psychologisch trans-surfen

Soms vraag ik me af waar ik over moet schrijven. Afgelopen zondag hoorde ik de dominee spreken over "alles moet nieuw" en "quantumfysische nanopsychologie". Ik vraag me vandaag niet af waar ik over moet schrijven. Laten we beginnen met een quote.

Emmeren over kangoeroes in de kerstdienst

Kerstdienst. Ik heb niets tegen kerkdiensten met kerst. Echt niet. Het is iets drukker dan normaal, maar verder niets aan de hand. Wat ik normaal waardeer aan een kerkdienst is dat ik er 1.5 uur stil moet zitten. Dat geeft me de mogelijkheid om even tot rust te komen. En als er dan niet al te veel gekke dingen gebeuren dan houdt ik het aardig vol.

Een dag in het leven van een startuphipster

De startuphipster op een fancy event

's ochtends gaat de wekker. Dan begin ik met een geniet moment. Slow-life. In rust een kop koffie drinken. Dat betekent handmatig koffiebonen malen en er in alle rust een koffie van zetten. Een echt lekker kopje koffie, dat mag even tijd kosten. Daarna bij het raam staan met een kopje koffie. Nonchalant uitkijkend over de straat, de mensen, het water, het asfalt. Kijken hoe de zon opkomt. In één hand een tablet, om een artikel op de correspondent te lezen.

Bankiers, wachtwoorden en religieuze verwijzingen

Als Lendahand waren we op bedrijfsuitje, tijdens die twee dagen zijn we langs deze kerk gelopen. Daar is verder geen verhaal bij.  Ik vond het wel een passende foto.

In onze speurtocht naar een nieuwe kerk komen Daphne en ik veel, eh, interessante dingen tegen. Twee weken terug waren we ergens waar op het eind van de dienst iedereen vooraan stond in tongen te spreken (shalaboembaka pripri tatata, red) en met vuisten in de lucht ziekten stond weg te jagen. Serieus, dat zal die ziekten leren! "In de naam van Jezus, ga weg, blindheid!" en "In de naam van Jezus, ga weg, stinkvoeten". De week erna waren we ergens anders (gelukkig).

Settlen als startupper in Schiedam

Zo. Ik ben afgestudeerd, mag mezelf ir noemen* en ben nu officieel aan het werk als junior junior. Ik ben actief bij een startup om daar de wereld te verbeteren. Serieus, ik wil niet arrogant doen, maar wij gaan echt het verschil maken. Toegegeven, als je niet beter zou weten zou je denken dat ik elke dag op een kantoor zit te tekstverwerken. Maar heus, wereldverbeteraars, dat zijn we.

Requiem voor een burger

Tijd voor weemoed, melancholie ende treurnis. Ellende, doffe ellende, louter groot verdriet. Hoezo? Het is toch groot feest omdat ik mijn opleiding heb afgerond? Nou, het behaalde papiertje geeft niet alleen vrijheid, het brengt ook afscheid. De laatste tentamens zijn gehaald, de laatste verslagen ingeleverd, het laatste groepswerk afgerond. Maar aan de bar staan uitrekenen hoe je met 2 stukken aluminiumfolie een wifi verbinding opzet bij het Rutbeek is ook voorbij.

Volg me op twitterDinand Mentink FacebookGoogle+ profielLinkedIn profielVolg deze site via een RSS feed

Als je hieronder je emailadres achterlaat dan ontvang je een berichtje elke keer als ik iets post.

Dcreative, Dinand Mentink | Designs Logos Websites Huisstijlen