Dagboek van een Nar

Wat je ook doet, doe het als een malle.

Kijk mij! Met een verbandje!

Woensdag. 's Ochtends bloed doneren. Nog steeds geen idee wat ze met mijn bloed doen overigens, ik heb AB+. Dat is een ietwat zeldzaam bloed type met twee kenmerken: het kan alleen gegeven worden aan iemand anders met AB+ en mensen met AB+ kunnen zelf alles krijgen. Effectief gezien stroomt er dus kanaalwater door mijn aderen en als ik ooit bloed nodig heb kunnen ze alles er in gooien, van diesel tot een goede cabernet-sauvignon-merlot.

Lees verder

Feut Kees bij de VGST

Donderdagavond in de kick-in, het traditionele moment waarop de VGST op het plein tegenoven ons balkon hun nieuwe aanwas aan het ontgroenen is. Oh, wacht, voordat ik verdere aantekeningen maak wil ik graag de volgende disclaimer plaatsen, de geschiedenis heeft mij geleerd dat die nodig is:

Lees verder

Kickin, atomen en andere scheikundige elementen

Laat ik eerst met een korte aantekening beginnen. Voordat ik mijn eigenlijke dagboek rondom de kickin begin. "Waar zijn stenen van gemaakt?". Een best interessante vraag eigenlijk. Deze vraag werd afgelopen zondag gesteld door de voorgangster. Eigenlijk wil ik voorkomen dat ik elke week in mijn dagboek een paar lelijke dingen schrijf over de kerk van die zondag. Want één gaat dat vervelen en twee vind ik het niet lief. Maar dit keer kan en mag ik het, uit hoofde van mijn rol als professioneel nar, niet laten.

Lees verder

Een monotoon verhaal van 40 minuten op een terras

Goed, mijn vakantie gaat niet door, dan kan ik beter maar iets goeds doen met de tijd die ik nu over heb. Zoals het schrijven van stukken in mijn dagboek, dat bedoeld is als lichtend voorbeeld en diepe inspiratie vanuit het leven van deze tomeloos interessante christelijke student. Want daar heb ik naast het bouwen van sites ruim de tijd voor. Ik heb zoveel tijd momenteel dat ik maar een soort van geranium op mijn kastje gezet heb. Afgelopen zondag. Kerkdiens. Laat ik daar een kort woord over schrijven: Saai

Lees verder

Wat een fantastisch weer en een fantastische vakantie. Lekker actief dingen doen. Ik genier er enorm van.

Lees verder

Uit de kast komen: ik heb een terughoudende mening

Wauw, wauw, wauw. Wat een ontzettend mooie verbroederende week was het vorige week toch weer. De paus doet zijn armen wijd open voor homofiele priesters en Desmond Tutu heeft indirect gezecht dat hij hoopt dat God homo's accepteerd. Ontzettend mooi allemaal, wat een verbroedering. Haal de eenhoorns van stal en zet de regenboogjes maar aan. De hele wereld is aan het veranderen. 2013 word de "summer of gay-love". Het spendex kan van zolder gehaald worden. Hup, met boten het kanaal op!

Lees verder

Matig capabele athleten in soort van actie

Dat waren enkele interessante weken moet ik zeggen. Watskeburt? Nou, ik heb afgelopen weken weer meegedaan aan een fantastisch athletes in action project. Maar goed, laat ik niet overdrijven. Het was wel oké. We waren in blauwe shirtjes op een sportveld. Dus in zoverre was het geslaagd. Er werd ook gesport, dus dat klopte. Sebastiaan en ik waren teamleiders. En waar wij voor stonden, wat wij ademden en wat wij benadrukten was ons motto Matig capabel in alle opzichten

Lees verder

Drukte, wedstrijden winnen, paringsrituelen, vakantie en menthol keelsnoepjes

De afgelopen tijd, als ik wat rondkijk op facebook en twitter, dan lijkt het wel dat druk zijn in is. Het lijkt wel alsof mensen die constant dingen te doen hebben meer hun eigen bestaan rechtvaardigen dan hen die gewoon genieten van het leven. Het lijkt wel of druk zijn een wedstrijdje is. Dat lijkt me een slecht idee. Maar ik win. Op mijn blauwe badslippers. En dat wil ik niet eens.

Lees verder

Dansen in de regen

Afgelopen week was een rare week. Een verdrietige ook. Donderdag kregen we bericht dat Arien, een meisje van ons kringhuis, met verdere uitzaaiingen in het ziekenhuis opgenomen was. Afgelopen vrijdag zijn we haar wezen bezoeken, afscheid nemen was de term die haar vader toen al gebruikte. Het was goed om daar langs te gaan, maar ook erg onwezenlijk. Het voelt zo tegenstrijdig om een meisje, waar we afgelopen dinsdag op kring nog mee hadden zitten donderjagen, in het ziekenhuis te bezoeken waar ze plat van de morfine lag. Uiteindelijk is ze vrijdagnacht overleden.

Lees verder

Nat gaan en sleutels vergeten

Eerder schreef ik in dit dagboek enige frasen over "het leven omarmen". Niet huilen als je nat word. Avontuur opzoeken. En dat soort dingen. Over mijn bezoek aan Berlijn en Pisa ging dat uiteraard. Edoch, dat soort dingen kan natuurlijk ook enorm fout lopen.

Lees verder

Fragmentarische vergeten dingen

Weet u wat het probleem is met een dagboek bijhouden? Het is niet het niet weten wat te schrijven. Het probleem is het op verkeerde momenten weten wat je moet schrijven. Zo gemiddeld heb ik mijn meest briljante invallen onder de douche, vlak voor het in slaap vallen of tijdens een algemene vergadering van Navigators Enschede. Werkelijkwaar, de laatste keer dat ik op het toilet zat kon ik feilloos beargumenteren dat de volgende financiële crisis uit China komt. Nu, terwijl ik aan het schrijven ben weet ik nauwelijks meer waar China ook weer ligt.

Lees verder

Berlijn en Pisa. Het leven omarmen

De inhoud van mijn dagboek dit keer: enige nauwelijks overdreven verhalen over mooie uitjes de afgelopen tijd afgesloten met een semi-zoetsappige braaf-christelijke gedachte. Mocht je dit stuk lezen dan zou ik willen aanraden om onderstaand muziekstuk van Runrig op te zetten:

Lees verder

Geen blog wel vakantie

Zo, laten we alle lelijke opmerkingen meteen maar uit de weg krijgen. Het is kloteweer in Nederland en ik vlieg vanavond naar Italië. Samen met mijn bestuursmatties hang ik een weekje al mijn taken aan de wilgen. Jullie kunnen de rambam krijgen. Het is de bedoeling dat onze voorgangers deze week eventjes van ons overnemen. Maar eerlijk gezegd zal het me een rotzorg zijn als ze alles in de soep laten lopen. Want ik zit in Italië en jullie zoeken het maar uit.

Lees verder

Nivelleren in de regen, over de VOC mentaliteit

Afgelopen dinsdag. Ik zat op de fiets. Onderweg naar een dag over modern ondernemerschap, met een seminar, lunch en heel veel netwerken. Onderwijl het fietsen van de 14 km naar Zenderen (een gehucht met een hema) was ik vrij om te filosoferen over ondernemerschap, waarde creeëren en dat soort zaken. Toen op enig moment de regen naar beneden kwam en de wind van voren opstak zat ik voorover gebogen over het stuur en dacht bij mezelf Hoe sterk is de eenzame fietser, die zich over het stuur gebogen door weer en wind een weg baant

Lees verder

Levenskunst: de drie bazen in Berlijn

Het is mogelijk van leven een kunst te maken. Althans, dat moet zo zijn, er worden immers boeken over geschreven met titels als "Levenskunst" of blogs met namen als "Den kunst des levens in de Gereformeerde traditie". Ok, dat laatste heb ik verzonnen. Maar een term als "christelijke levenkunst" hoor ik zo af en toe vallen. Daar zijn dan thema avonden over enzo.

Lees verder