Dagboek van een nar

De transformatie is begonnen, ik ben bang

Mijn hemel, ik begin me nu toch wel een beetje zorgen te maken. Daphne en ik zouden een weekje met de brommertjes op vakantie gaan. Eventjes er tussenuit op een wat alternatieve vakantie. In meerdere opzichten ben ik geschrokken van hoe dat ging. Ik zal een overzicht geven. Vroeger zou het als volgt zijn gegaan:

Lees verder

Over hippe brommers en trage belastingdiensten

Goed. Sinds oktober ben ik dus wel echt full on burger. En dat betekent dat ik afgelopen tijd, voor het eerst, serieus belastingaangifte moest doen. Deze week ontving ik van de belastingdienst post. Toch vreemd, al maandenlang word er geposterd "we sturen geen brieven meer!1!". In plaats van brieven krijg je nu van de belastingdienst post in een "persoonlijke inbox". Dat is zo'n beetje hetzelfde als email, maar dan dat je er apart voor moet inloggen met een randomreader.

Lees verder

Kijk ons cultureel naar de Doelen gaan

Samen met Daphne avondje naar de doelen. Voor een klassiek concert. Blijkt toch moeilijk te zijn. Etiquette waar je geacht wordt aan te houden. Uur vantevoren al ruzie met Daphne. Vond het onacceptabel om in een spijkerbroek plus hoodie naar het concertgebouw te gaan. Dat snap ik niet. Ik ga daar toch heen voor de muziek, niet om sjans te hebben met één van de 45+ dames die daar rondloopt? Daarna het eten. Hadden niet zo lang en waren in het centrum van Rotterdam. Goed, even eten halen bij de burgerking dacht ik zo. Bleek ook niet de bedoeling.

Lees verder

Bordspellen spelen met nerds

Het spelen van bordspellen met een groep enorme nerds blijkt een nadeel te hebben. En dan heb ik het nog niet eens over de obvious nadelen. Zoals rare grappen, oorverdovende stilte als er een vrouw binnenkomt lopen en het uitdrukken van het spel als een serie subroutines en standaardfuncties. "Letters from whitechapel is een subklasse van de coöperatieve spellen waarbij de community het tegen een gamemaster slash het bord opneemt, de moeilijkheid is een functie van specifieke startcondities en de ervaring van de speler die als 'tegenspeler' wordt aangewezen".

Lees verder

Een boekenkast vol badeenden

Zo. Paps heeft de beloofde boekenkasten afgeleverd. Die zou hij nog maken voor ons trouwen. Dus we kunnen de laatste paar dozen met boeken uitpakken en kasten inruimen, leuk klusje voor op een zondagavond. Bleek dat we aan een complete wand met boekenkasten (thanks pap) toch wat veel hebben. Om het geheel op te vullen hebben we overal maar wat willekeurige dingen tussen gezet. Dat waren vooral veel badeenden.

Lees verder

Alles moet nieuw !!1! En quantum-psychologisch trans-surfen

Soms vraag ik me af waar ik over moet schrijven. Afgelopen zondag hoorde ik de dominee spreken over "alles moet nieuw" en "quantumfysische nanopsychologie". Ik vraag me vandaag niet af waar ik over moet schrijven. Laten we beginnen met een quote.

Lees verder

Emmeren over kangoeroes in de kerstdienst

Kerstdienst. Ik heb niets tegen kerkdiensten met kerst. Echt niet. Het is iets drukker dan normaal, maar verder niets aan de hand. Wat ik normaal waardeer aan een kerkdienst is dat ik er 1.5 uur stil moet zitten. Dat geeft me de mogelijkheid om even tot rust te komen. En als er dan niet al te veel gekke dingen gebeuren dan houdt ik het aardig vol.

Lees verder

Een dag in het leven van een startuphipster

's ochtends gaat de wekker. Dan begin ik met een geniet moment. Slow-life. In rust een kop koffie drinken. Dat betekent handmatig koffiebonen malen en er in alle rust een koffie van zetten. Een echt lekker kopje koffie, dat mag even tijd kosten. Daarna bij het raam staan met een kopje koffie. Nonchalant uitkijkend over de straat, de mensen, het water, het asfalt. Kijken hoe de zon opkomt. In één hand een tablet, om een artikel op de correspondent te lezen.

Lees verder

Bankiers, wachtwoorden en religieuze verwijzingen

In onze speurtocht naar een nieuwe kerk komen Daphne en ik veel, eh, interessante dingen tegen. Twee weken terug waren we ergens waar op het eind van de dienst iedereen vooraan stond in tongen te spreken (shalaboembaka pripri tatata, red) en met vuisten in de lucht ziekten stond weg te jagen. Serieus, dat zal die ziekten leren! "In de naam van Jezus, ga weg, blindheid!" en "In de naam van Jezus, ga weg, stinkvoeten". De week erna waren we ergens anders (gelukkig).

Lees verder

Settlen als startupper in Schiedam

Zo. Ik ben afgestudeerd, mag mezelf ir noemen* en ben nu officieel aan het werk als junior junior. Ik ben actief bij een startup om daar de wereld te verbeteren. Serieus, ik wil niet arrogant doen, maar wij gaan echt het verschil maken. Toegegeven, als je niet beter zou weten zou je denken dat ik elke dag op een kantoor zit te tekstverwerken. Maar heus, wereldverbeteraars, dat zijn we.

Lees verder

Requiem voor een burger

Tijd voor weemoed, melancholie ende treurnis. Ellende, doffe ellende, louter groot verdriet. Hoezo? Het is toch groot feest omdat ik mijn opleiding heb afgerond? Nou, het behaalde papiertje geeft niet alleen vrijheid, het brengt ook afscheid. De laatste tentamens zijn gehaald, de laatste verslagen ingeleverd, het laatste groepswerk afgerond. Maar aan de bar staan uitrekenen hoe je met 2 stukken aluminiumfolie een wifi verbinding opzet bij het Rutbeek is ook voorbij.

Lees verder

Verhuizen is leuk joh

We zijn aan het klussen en verhuizen. Ongerelateerd: AAAAAAAAAHG #$%&@!! Oké. Rust. We zijn dus aan het verhuizen. Voor wie het gemist had, wat knap is want ik houd er mijn mond niet over: vanaf 1 oktober ga ik bij Lendahand werken (https://dinandmentink.com/2015/07/16/ik-wil-het-antwoord-weten) en daarom gaan we in een huisje in Schiedam wonen.

Lees verder

Treinmensen: pensionado's

Zij had een gebruinde huid, tikkeltje overgewicht, luchtig zittende kleding en een grote zonnebril op haar kortgeknipte kapsel. Hij had ook een gebruinde huid, pretoogjes, zo'n korte broek met zakken aan de zijkant, een sportief rugtasje en een petje. Beidde zullen ze zo'n 60 geweest zijn. Zodra ze zaten begon hij op een tablet te spelen en zij begon te kletsen terwijl hij af en toe bevestigend humde.

Lees verder

Echtpaar op vakantie

Zodra je getrouwd bent ben je een burgerechtpaar. Mijn theorie is altijd dat je dan in staat bent om zonder problemen een dagje weg te doen, naar het park te gaan, of een vakantie te houden. Burgerechtparen kunnen gewoon inpakken en wegwezen. Hoe moeilijk kan het zijn? Je hebt op elke vakantie zo'n beetje dezelfde spullen nodig, die gooi je in een tas, je stapt op de fiets of in de auto, je zet je tentje op en je bent weg. Appeltje eitje.

Lees verder

Ik wil het antwoord weten

Tegen het einde van mijn studie liggen er wat keuzes voor me. De grootste is toch wel waar ik mijn loopbaan ga beginnen. Misschien mijn eigen bedrijfje uitbouwen? Of werken bij een IT kantoor? Iets in de financiële wereld? Programmeur bij één of andere webdeveloper.

Lees verder