Dagboek van een nar

Persoonlijke, blugh, ontwikkeling tijdens master

Vandaag een erg interessant college. Gaat om een vak met het educatief nut van een bezoek aan de kermis tijdens een electriciteit storing. "Introduction to Industrial Engineering". Dat is een mastervak waarbij je over persoonlijke ontwikkeling moet nadenken. En verslagen moet schrijven over je persoonlijke ontwikkeling. Wel jan allemagies met ketchup nog aan toe. Er is vast een groep mensen die er baat bij heeft om na te denken over persoonlijke ontwikkeling in de vorm "reflectieverslagen met individuele swot-analyses". Ik hoor niet bij die groep mensen.

Lees verder

Loungen voor gevorderden en gala voor paupers

Afgelopen weekend een decadent weekend weggeweest met Daphne. Planning was zo ongeveer: trein naar Tilburg, shoppen voor fun (geen klap aan, maar we moesten decadent doen), uit eten, nieuwe Thor film gezien in imax, naar een degelijk hotel, in bad gezeten met een goed glas bitter. Dat was dus een dag decadentie geëindigd met loungen. Tevreden.

Lees verder

Rabobank medewerkers plagen

Ik ben een student zonder inkomen met 30k schuld bij de overheid. Van die schuld heb ik zo'n 2000 niet uitgegeven en daarvan ben ik gaan beleggen in sprinters, turbo's en andere hefboomproducten via een buitenlandse internetbroker. Maar, omdat bij beleggen spreiding belangrijk is, leek het me goed om 20% van dat geld in rabobank ledencertificaten te stoppen.

Lees verder

Catechismus, avondmaal, cha-cha-cha en statistiek

"Dinand, ik zie dat jij op je online dagboek begonnen bent met het schrijven van meer serieuze stukken", "ja dat klopt Jan Oene", "zou je daar mee willen ophouden?". Blijkbaar is Dinand die serieus probeert te schrijven net zo'n aanrader als Jan Oene die probeerd cynisch te doen. Alex en mij leek dat overigens wel een goed idee, maar Jan Oene bleef aandringen. Blijkbaar vond hij het beter als ik surrealistische stukken met het publiek nut van een belastingambtenaar in de bergen van Klein-Micronesië die zijn stempelkussen is verloren ging schrijven.

Lees verder

Een frisse wind door het publieke gesprek

Terwijl ik ontzettend netjes in een flink trendy nieuw universiteitsgebouw zit te leren aan een tentamen waait het buiten hard. En niet een beetje hard, het stormt als de pinda's. Af en toe zie ik een tak voorbijwaaien. Op social media vliegen de foto's voorbij van takken die uit bomen waaien. Van bomen die op auto's waaien. Van auto's die bovenop treinen waaien. En, frappant genoeg, van treinen die van het spoor af het bos in geblazen worden. Het is een bende in Nederland. Hard.

Lees verder

Bankiers hebben geen horens

Mensen uit de financiële wereld zijn slecht. Allemaal. Bankiers hebben willens en wetens de crisis veroorzaakt om daarmee duizendmiljoen geld te verdienen. Ze hebben voor het veroorzaken van de crisis grote bonussen en gouden handdrukken gekregen van andere mensen met wie ze golf spelen. Op deze manier hebben ze alle hardwerkende, goede, burgers gedupeerd waardoor velen niet meer de financiële middelen hebben om hun gezin te onderhouden of die dingen te doen die ze belangrijk vinden. Oh, en bankiers hebben ook horentjes, en zo'n drietand. Allemaal.

Lees verder

Extroverten zijn ook zielig hoor!

Goed. Iets dat mij de laatste tijd opvalt is dat er steeds meer aandacht komt voor de introverte medemens. Het is ineens cool om stil ergens te zitten genieten, zonder herrie. En toen we vorig weekend wegwaren met NSE moest er een stil hoekje zijn waar het rustig moest zijn. Fijn. Genieten. Heerlijk. Want, zo is de gedachtegang, introverten krijgen geen energie van gezelligheid en dus moeten we meer ongezellige plaatsen creeëren.

Lees verder

Als amish-cowboy bij het kampvuur zitten

Kampvuren zijn bijzonder. Het grootste deel van de tijd gebeurd er niets, af en toe zegt iemand iets en de rest van de tijd roken we sigaren en drinken we zware alcohol. En toch is het altijd chill. Afgelopen weekend was het Navigators Najaarsweekend en ook daar was een goed kampvuur

Lees verder

Keynote speakers, jeugdleiders, kerkwebsites en clowns

Het thema van deze week lijkt toch wel te zijn "christenen die bij de tijd zijn". Afgelopen zaterdag waren we met ons groepje jeugdleiders in het hoogst gristelijke Woerden. Alwaar er een trainingsdag was voor jeugdleiders. Dat betekende, zoals u mag verwachten van christelijke gatherings: allemaal jong volk met blouses die in kringetjes in koffie staan te blazen. En dan quasi-geïntereseerd doen. "Wat ga jij komend jaar doen?", "Jeugdleider". Goh, zou je denken op een event voor jeugdleiders?

Lees verder

Incoherente week en een stressvol verhaal

Afgelopen week was een week van dingen meemaken. Dat kan ik wel stellen. Het begon gek genoeg, want het is enigzins uitzonderlijk dat ik daar iets meemaak, zondag in de kerk. (en na dit dagboek stuk wil ik echt een keer klaar zijn met dingen over de kerk meldden, want het begint saai te worden). De voorganger wilde een punt maken over op vakantie gaan. Was belangrijk ofzo. Niet onthouden verder. Om die reden stond er een tent voor in de kerk.

Lees verder

Stochastische schaakrobots voor mijn verjaardag

Statistiek. Op zich niet een heel moeilijk vak, maar wel zo saai als een gereformeerd-vrijgemaakte dominee die in statenvertaling-Nederlands het commentaar van een schaakwedstrijd doet met een zak over zijn hoofd via een microfoon die net te zacht staat. Neem nu het volgende statistische probleem: Stel je hebt een batterij waarvan de kansdistributie vergelijking=f(x) en je stopt deze batterijen in 5 speelgoed robots. Druk nu de kans uit dat precies r speelgoed robots het na x uur voor gezien houden.

Lees verder

Jeugdseizoenopeningsbarbecue

Vrijdag, barbecue als opening van het jeugdseizoen. Komend jaar word ik jeugdleiding. Wanbeleid in die kerk zeg, waarom in 's hemelsch naam zou ik geschikt zijn. Ik heb de pastorale capaciteiten van een nijlpaard. En wat ik wel kan: veel weten over geloof en dingen, dat is minder relevant. Met enige voorsprong. Allemaal ouders erbij die ons geluk kwamen wensen. En sterkte. Want jeugdleiding is zwaar enzo. Volgens mij gaat met Sebas, Sjors en Dinand als leiding vooral de jeugd het zwaar hebben. Maar ja, weten die ouders veel. Nee, ik zeg altijd maar zo:

Lees verder

Succes: studie, tablet, roeping, statistiek, klimmen en koffie. Veel koffie.

1, 2, 3 en bam, daar is het dan. Het nieuwe studiejaar. Zo, knal, in je gezicht. Colleges, koffie, aantekeningen, koffie, pauze, koffie, door met college, groepswerk, koffie. In de avonduren lag er nog werk. Kortom: koffie. Momenteel oververmoeid en strak van de caffeïne. En week 1 is nog niet voorbij. Wakeupcall voor Dinand, ik ga het rustiger aan doen. Want na een vakantie geen vakantie hebben de eerste week compleet gesloopt zijn, dat is niet handig.

Lees verder

Maandag der maandagen en eind van bestuursjaar

Het regent buiten net niet. Het miezert. De lucht is volledig grijs. Er staat een grijze file voor mijn huis. Het is niet koud, maar ook niet warm. De melk is op en morgen heb ik voor het eerst weer college. Statistics and probability. Hoe hard kan het maandag zijn? Een intelligent mens schreef ooit het volgende. Lach maar, het word toch erger.~ Dinand Mentink

Lees verder

Kijk mij! Met een verbandje!

Woensdag. 's Ochtends bloed doneren. Nog steeds geen idee wat ze met mijn bloed doen overigens, ik heb AB+. Dat is een ietwat zeldzaam bloed type met twee kenmerken: het kan alleen gegeven worden aan iemand anders met AB+ en mensen met AB+ kunnen zelf alles krijgen. Effectief gezien stroomt er dus kanaalwater door mijn aderen en als ik ooit bloed nodig heb kunnen ze alles er in gooien, van diesel tot een goede cabernet-sauvignon-merlot.

Lees verder